Een vergeten West-Vlaamse held

Flaminganten hemelen kollabo's op zoals Borms, Verschaeve en
soortgenoten.

Hier het verhaal van een echte West-Vlaamse oorlogsheld: 
wijlen Commandant Beelaerts uit Gistel (W-VL)

Commandant Beelaerts werd bij de algemene mobilisatie van 1937 als KRO
in het Belgisch leger opgeroepen  toen hij net het middelbaar
onderwijs als 18 jarige verliet . Hij kon daardoor niet verder
studeren.

Hij maakte als 2e Luitenant (toen nog "onderluitenant") de veldtocht
van mei 1940 tegen de nazi's die ons land onrechtmatig veroverden. Bij
de kapitulatie werd hij door de nazi-Duitsers gevangen genomen en in
de offlag van Prenzlau (Pommeren) als krijgsgevangene opgesloten.

Toen de Duitsers de Vlamingen na 8 maand terug naar huis stuurden
wegens vermeende "goed germaanse gedragingen" en de Walen voor de rest
van de oorlog bleven opsluiten, ruilde hij, als vrijgezel, zijn
Vlaamse papieren met een Waal die vader van vier kinderen was, en
bleef ipv die Waal tot in 1945 in de offlag van Prenzlau.  Hij vond
het zijn plicht om op die manier zijn land te dienen en vier kinderen
hun vader terug te geven.

Daarvoor moet je lef en geweten hebben.

Toen in de lente  van 1945 de Russen Pommeren binnenvielen , besloten
de militaire nazi's om , voor het Russische offensief , de offlag te
evacueren. Deze taak werd door de mannen van de Divisie Langemarck
(note the french spelling of the Flemish village) volbracht. Die
Vlaamse  soldaten aarzelden niet om Belgische officieren die
krijgsgevangen waren dikwijls op smerige wijze te pogen te vernederen.

Maar de Russen gingen zo snel dat op een nacht, deze verworden Vlaamse
soldaten gewoon wegliepen en de officieren in de steek lieten op ± 45
km ten westen van Prenzlau.  De Belgische officieren werden door de
Russen ingehaald en dus bevrijd.

Daar de Russen in hun offensief niet zoveel tijd hadden om zich met
die bevrijde officieren bezig te houden, stelden ze hen voor om terug
naar de offlag te gaan, en daar voorlopig met open deuren te
verblijven tot ze naar België konden worden gerepatrieërd.

Toen wandelden die mannen  de 45 km terug oostwaarts, en verbleven nog
een paar weken in de offlag, totdat de Russen de repatriëring naar
België hadden georganiseerd en uitgevoerd.

Commandant Beelaerts, onder wiens orders ondergetekende tijdens zijn
militaire dienst in 1967-69 diende, vertelde zelf dat die terugtocht
een van de gruwelijkse tochten was. Niet door het klimaat of de
oorlogsfeiten, maar door het feit dat je regelmatig langs de weg,
lijken zag van gesneuvelde soldaten van het Duitse leger, met een
Vlaams leeuwtje op de mouw genaaid. Je wist dus dat het onze Vlaamse
jongens waren. Het deed pijn mede omdat men wist dat die jongens van
18-20 jaar door verworden katholieke  pastoors in de colleges werden
omgepraat om in het nazi leger dienst te nemen. Dit  om het andere
atheïstische totalitaire regime te bestrijden, nl. het
sowjet-communisme.

Die pastoors bleven vanzelfspreken natuurlijk letterlijk buiten schot,
de Flamingante lafaards!
-- 
Fusti