Oh, Indy!

Dzięki TVP1 całą trylogię przypomniałam sobie w najdrobniejszych 
szczegółach, dodatkowo wyłapując wcześniej przeoczone smaczki (np. w 
dwójce pierwsze sekwencje toczą się w knajpie pod znamienną nazwą "Obi 
Wan Club"). Otóż czwórka przynosi same takie smaczki i de facto jest 
filmografią Spielberga i Lucasa w pigułce, z domieszką kilku hitów lat 
ostatnich w tle - oczywiście wszystko w stylu iście IndianaJonesowym, 
czyli z przymrużeniem oka (co w tym przypadku uzyskuje dodatkowe 
znaczenie), nieodłącznym kapeluszem, pejczem, szybkodziejącą się akcją, 
i wszystkimi nieodłącznymi rekwizytami.
Nie szłam wprawdzie na film z tak nabożną czcią jak na I część Star 
Warsów czy Władcy Pierścieni (o czym niech najlepiej świadczy fakt, że 
pierwsze trzy minuty mi umknęły, bo stałam karnie w kolejce po popcorn, 
więc jakby mnie ktoś oświecił, co się w trakcie w/w minut działo, 
byłabym wdzięczna), wręcz z nastawieniem "może być kicha", ale ów 
sceptycyzm na szczęście nie znalazł odbicia w rzeczywistości. Jest 
dobrze. Bardzo dobrze.
S
P
o
i
l
e
r
s
p
a
c
e
To naprawdę ostatni Indiana Jones.  W ostatnich scenach nasz superhero 
już nie występuje jako Indiana, ale jako Henry junior. Czas Indy'ego 
minął. A jego syn nie podejmie pałeczki, ponieważ tatuś mu zabronił, 
zabierając mu swój kapelusz. Howgh. I dobrze, bo tym razem naprawdę 
mogłaby być kicha.

Joanna