XCIV

kasztanowe wspomnienia

cz³api±cy starzec  -
nasi±kniêty deszczem park
zachodzi mg³±

wraz ze ¶wie¿ym sokiem malin
przychodz± malowane
zapachem jodu

jest dzieñ
a¿ tyle
by palcem u nogi
pisany piasek
zmywany lazurem morza
znaczyæ iskrzeniem ziaren
od wschodu do zachodu
wystawiaj±c przepojon± skórê
mi³emu schniêciu
zamykaj±c na pla¿y  doznanie
by staæ siê znów ryb±
mniejsz± od sieciowych oczek

kasztanowe ludziki
drewniane  rêce i nogi
niestrudzenie tañcz±ce



--
Jacek.K