opowie¶æ o lotach dwóch lub trochê wiêcej

kiedy siê zbli¿y³, a by³ to czas dziwnych
pokocha³ ptaki
wówczas zapomnia³, ¿e matka ziemia
i ¿e jest blisko, za blisko chyba
otuli³ skrzyd³em tym tylko jednym
(przecie¿ ekwipunek dwóch nie gwarantowa³)
woskowe twarze zaczê³y sp³ywaæ
piórami
poczu³ siê beztrosko widz±c
szybunek
jak niegdy¶ zostawiony sam sobie
zbyt blisko by mówiæ cokolwiek
wyl±dowa³
zahaczaj±c o s³oñce
które mu darowano
wirtualnie

wiedzia³ ¿e znowu powiedz±
¿e spada taka ich natura
wysoko by móg³ siê odrodziæ

zna³ siebie
(a ich nie za bardzo)

pozdrawiam,
jacek